Leyla’nın Anlatımı
Pazara doğru ilerlerken herkes Sultanımı tanıyor ve selam veriyordu. Daha pazara gelmeden kaç insanla karşılaştık sayamadım.
Pazara geldiğimizde gördüğüm ortam bana çok ilginç gelmişti. Burası çok samimi bir mahalleydi. İnsanların birbirleriyle diyaloğu sanki kırk yıllık tanıdıklar gibiydi. Bu durum insana kendini evinde hissettiriyordu.
Sebze ve meyve kokuları yükseliyor, insanlar bir an önce işlerini halledip gitmek istercesine acele ediyorlardı. Pazarcıların aniden yükselen sesleriyle korkup yerimden sıçradığım oluyordu. İnsanlar alışveriş telaşında olmalarına rağmen ayaküstü sohbet etmeyi de ihmal etmiyorlardı. Neyse ki pazar fazla kalabalık değildi. Rahat rahat yürüyebiliyorduk. Gördüğüm ortam yüzümde kocaman bir gülümseme oluşturmuştu.
Salkım salkım domates
