YAZARDAN
Ateş, tıpkı gece gibiydi; görünmezdi ama dokunduğu tüm dünyayı yakıp yıkabilirdi. Her insan isminin yükünü taşırdı ruhunda; Ateş de isminin o ağır bedelini yıllardır omuzlarında taşıyordu. Fakat onu asıl sıkan, iki farklı dünya arasında kalmaktı: Bir yanda Mardin’in kadim toprakları, diğer yanda Londra’nın puslu sokakları...
Yıllarca en değerlisini, kardeşi Asmin’i saklamıştı o karanlıktan. Ta ki şerefsiz babası onu kuma vermeye kalkana kadar... On yıldır konuşmadığı dostu Atakan onu aradığında, kardeşini gözü kapalı teslim etmişti ona. Biliyordu ki Atakan, Asmin’i kendi canı gibi korurdu. Peki ya Ateş? Ateş, Elvin’e kendi canı gibi bakabilecek miydi? İçini kemiren asıl soru buydu.
Ruhunun ona doğru çekildiğini hissediyordu; kalbi bu gerçeği çoktan kabullenmişti ama mantığı şi
