Hayallerimin suya düştüğü her ana küfür etmektense yeni hayaller kurar olmuştum zamanla. Bu olmuyorsa bir başka diye düşünmekten hayal aleminden çıkamıyordum. Hastane kokusu, bana tezat bir koku gibi gelirken Efe çıka gelmişti yanıma. Başhekim bu şekilde hiçbir şey yapamayacağımı anladığı için kafa iznine çıkmama bir şey demedi, hala hastanede olduğumu varsayarsak mükemmel bir kafa izni diyebilirdi kendi kendine.
Tatil deyince aklıma armutlu gelirdi.
Bir gün sandaletlerimde oralarda yürüme hayallerim.. vardı en çokta. Gitmek istediğim nice yerlerden biri. Şimdi hayallerimi en alt seviyeye düşürmüştüm. Daha mütevazilerdi. En azından olma ihtimalleri olan şeyler hayal etmem gerektiğini var saymaya başladım.
Hayallerin bittiği yerde yaşamak pekte mümkün değildi. "Yine daldın gittin!" Ef
