Ayağımı sallamaya devam ederken, ağrımaya başlayan gözlerimi kapattım.
"Sıkıldıysan vurayım mı?"
"Sen sıkıldıysan ben seni vurayım. Hastanede biraz ekșın yaşarsın, dikişiydi ameliyatıydı narkozuydu falan. Ben de senden kurtulmuş olurum birazcık."
"Yok." dedi, yanıma kurulup. "Refakatçi kalmayacaksan vurma. İstemem."
"Ölürsen de kabrine gelmeyeyim, ister misin?"
"Gelip seni seviyorum diyeceksen, ben vuruyorum." dedi silahı başına dayarken.
"Semtine bile uğramam."
"Neyse. Boşuna ölmeyeyim o zaman. En azından canliyken, sen gelmezsen ben gelebiliyorum. Yani, hep ben geliyorum genelde ama, olsun. Senin geleceğin zamanlara kadar, idare ederiz artık."
"Çıkmaz ayın üçüncü çarşambası yani."
"Ee ne demiş Fatih Sultan Mehmet; imkanın sınırını görmek için, imkansız
