Öldüm de döndüm
Başım çatlar gibi ağrıyordu. O kadar çok ağrıyordu ki gözümü açmaya çalıştığımda açamadım. alnıma dokundum zonkluyordu. Biraz daha zorlayıp kendimi gözümü açtım bir araba dayak yemiş gibiydim. Eskiden olsa içtikten sonra bu kadar yorgun hissetmezdim kendimi. Ben artık o yirmi yaşındaki delikanlı değildim. İçinde olduğum beden kırk yaşındaydı ve haklı olarak ağrıması ve yaşlı olması normaldi. Belimi yataktan kaldıracakken sanki ortadan ikiye ayrıldı. “Ahh” Kendimi yatağa geri bıraktım. Yana dönüp biraz daha hareket etmeye çalıştım. Gözümü açtığımda karşımda masamı gördüm. Annemlerin evindeki odamdaki masamı. Gözlerimi ayırıp etrafa baktığımda eski odamdaydım. Buraya nasıl ve ne zaman geldim bilmiyorum ama burada uyanmayı beklemiyordum. Yataktan doğruldum ve etrafa baktım. O
- Yazar
