Benden öte
Belen Boydan boya uzanan aynada kendime bakarken bulmuştum yine kendimi. Üzerimdeki beyaz gelindiğim üzerime tam oturmuştu. Belimi okşarken defalarca aynada kendime baktım. Neden bu ben değilim gibi hissediyordum. Aynadaki yansımam bana o kadar uzaktı ki. Hep gelin olup evleneceğim günü hayal ederdim. Hep şöyle bir gelinliğim olsun böyle yaparım saçımı düğünüm böyle olur diye hayal ederdim. En önemli şeyi hayal etmeyi unutmuşum. “Damat” Ben mustafayı gördüğüm günden beri sadece onun olacağımı sandım. Sadece onunla evleneceğim sandım. Bir tek onunla yaşayacağım sandım . Kendimi sürekli alıştırdığım bu durum onun gidişi ile yerle bir oldu. Ne can kaldı ne canan. Artık ben de yaşayan bir ölüydüm. Üzerime giydiğim gelinlik benim için kefenden farksızdı. Kirpiklerimde göz yaşlarım
- Yazar
