21- Rüşvet

2227 Kelimeler

Uyarı: +18 betimlemeler var! Atalay neden evden gitmiyordu? Hayır yani işi gücü yok muydu bu adamın? Kahvaltıdan beri peşimden ayrılmıyordu! Saçma saçma bahaneler ile benimle konuşmaya çalışması da cabasıydı. "Ay, Zeynep yenge! Kahvaltıda anamın suratını gördün mü?" Başımı kaldırıp Canan’a baktım. Sonunda Atalay gıcığından kaçabilmiştim! Telefonu çalınca hızlı adımlarla üst kata çıkan Atalay’dan fırsat bilip ben de balkona geçmiş, Canan ve Cansu’nun oturma davetini kabul etmiştim. Şimdi ise kahvelerimizi yudumluyorduk. Ve evet, haftalar sonra kahve içiyordum! Kahve fincanımla aşk yaşamamak için dudaklarımı ısırıyordum adeta. Atalay sofrada Zümrüt’ün sözlerine sert çıkıştığından beri o cadı bana ne laf sokmuştu ne de iş buyurmuştu. Bu da kahve içebilmem için harika bir fırsattı. "Hang

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE