Acar’ın Gözünden
Atalay’ın gevşek gülümsemesini gördüğüm anda kan beynime sıçradı. Adamın yüzüne inatla yerleşmiş o alaycı ifade, sinirlerimi germekten başka bir işe yaramıyordu. Öfkeyle ona doğru yürürken, gardını aldığını fark ettim. Oturuşunu değiştirdi, gözleri hâlâ eğlenceli bir şey izliyormuş gibi üzerimdeydi.
Öfkem, içimde yanmaya hazır bir barut gibiydi. Ona ulaştığımda tereddüt etmeden yakasından tuttum, hızla kendime çekerken boynunu sıktım. Vücudu hafifçe gerildi ama gözlerindeki eğlence bir an bile sönmedi. Hatta, sanki bundan zevk alıyormuş gibiydi.
"Albayrak’la ne işin var?" diye hırladım.
Atalay’ın dudakları aralandı. Koyu bakışları hızla gözlerime yükselirken, karnımın üzerindeki hafif baskıyı hissettim. Soğuk bir metal...
Silahım.
Birkaç saniye içinde onu elimden alm
