2 hafta sonra
Şahbanu
Konakta bir huzur vardı sanki, sessizlik ve mutluluk doluydu konağın içi. Ah, evet evet, kaynanam gittiği için sirayet etmişti bu mutluluk konağımıza.
Abimle konuşmuştum sabah, Hüseyin denen adamın iz üstünde olduğunu ve çok yakında önemli bilgiler bulacağını söylemişti. Ne kadar doğruydu bilmiyordum, ama umut ediyorduk işte.
Bu işin peşini hiçbirimiz bırakmayacaktık, er geç bulacaktık ne olduğunu. Gülay kendi ağzıyla itiraf etmiyorsa olacaklardan o sorumluydu artık.
Ben çay içerken geldi yanıma Gülay. İçimden iti an çomağını hazırla diye geçirmeden edemedim. Onu görünce tadım kaçsa da hiçbir şey belli etmeyip çayımı içmeye devam ettim.
"Yenge, annem gelecekmiş bugün. Akşam gelirim dedi."
Duyduğum şeyle elimdeki çay bardağını sehpaya bıraktım hayret içinde. Bu
