Beni konağa bıraktıktan sonra işi olduğunu söyleyip gitmişti, gitmeden önce kapıyı kilitlememi de tembihlemişti. O da annesine tıpkı benim gibi güvenmiyor olsa da yine de annesi olduğu için bir şey söyleyemiyordu.
Konağa girer girmez o yılan kadınım beni durdurmasına izin vermeden odama geçmeye çalıştım, ama ne yazık ki yakalanmıştım. Yine de onu görmezden gelip odaya girecektim, arkamdan konuşmayı ihmal etmedi.
"Ne yapıp edip oğlumu ikna ettin nikaha, başın göğe erdi mi namussuz gelin? Allah senin gibi belayı kimseye vermesin inşallah, soysuz köpek!"
İşte ben ondan kaçmak istesem bile o beni bırakmıyordu, şimdi bunun için ben mi suçluydum yani? Ferman görse yine annesini yatıştırmaya çalışıp bana sakin olmamı söylerdi, ama benim sakin kalacak halim yoktu.
Sakin bir şekilde ona dönüp b
