Poyraz eve döndüğünde Aydın, babası, amcası ile odaya kapanıp gelişen olayları anlattılar. Aydın, Poyraz'ın nasıl sağlam durduğunu ve çok iyi bir oyun sergilediğini, bu sayede Şenol'u ikna ettiğini anlattı. Poyraz gurur duyulacak bir davranış olmadığı için bu övgülerden etkilenmedi. Sarp, yeğeninin sırtını sıvazlayıp "Başaracaksın" dedi. Poyraz sadece tebessüm edebildi.
Çalışma odasından sırayla çıktılar. Poyraz ve Aydın bahçeye gidip sallanan salıncağa oturdular. Aydın, Poyraz'ın sessizliğinden sıkkın olduğunu anlayabiliyordu. Artık tanıyordu bu adamı. Sıkıntısının Şenol olmadığınım da farkındaydı.
"Konuşmak ister misin? İyi bir dinleyiciyimdir"
Poyraz iki eliyle yüzünü ovuşturdu ve derin bir nefes verdi. "Çok özledim" dedi.
"Yüzü gözümün önünden gitmiyor. Ona yaptıklarımı hak etmeyen
