Evime iyice yerleşmiş hatta bulundugum muhitte kendime bir kaç selam kelam edecek komşularım bile oluştu.
Ekseriyetle, yaşlı kişilerle samimiyetim çok daha iyiydi sanki, zaten öyle olması da daha münasip oluyordu.
"Nasılsın Dürdane teyze?"
"İyiyim kızım sen nasılsın? Yerlestin mi iyice?"
"Evet yerleştim gibi, iyi güzel kutu gibi!"
"bir çaya davet edersin artık! Biraz laflarız!"
"Tabii olur neden olmasın?"
"Şu Haydar varya, bakkal haydar eve karı getirmiş, çocukları da istemiyormuş dün gece girmişler birbirlerine! Koca çocuklar cici anne istermi hiç? Hiç akıl yok bunlarda, gidin isinizi dışarda görün gelin, bu saatten sonra karı almak neyin nesi?"
"Bize ne Dürdane teyze? Herkesin kendine göre vardır bir bildiği!"
"Neyse, sen bir yerleş! Beni de çaya çağır, kekler benden tamam mı?"
