"Rıza abi çok zahmet verdim sana."
"Sen iyi ol kızım yeter. Bir takım da pijama aldım, şimdilik idare et kızım."
"Tamam abi. Çalışıp borcumu ödeyeceğim." "Sen artık işçimsin. Her türlü ödersin" dedi elini omzuma dokundu. Gülümsedi.
"Tamam abi."
"Biz eve gidiyoruz. Çocukları tembihledim. Kimse seni söylemeyecek.
Sen burada tek kalabilir misin?"
"Kalırım abi." "Tamam biz gidiyoruz."
"Tamam abi."
Herkes gitti. Heryer karanlıktı. Ben arkada, soyunma odasında, dinlenmek için bir kanepe vardı, oraya çarşaf serdim. Üzerimi değiştirdim. Ama uyumaya korkuyordum.
Ya bir daha uyanamazsam. Ama vücudum o kadar yorgundu ki sızmıştım. Geri uyandım.
"Lanet olsun sana Yiğit. Her yerdesin. Senden nefret ediyorum, bize bunu yaptığın için..."
Ağlıyordum. Hıçkırarak hiç susmadan, durmadan. Kendimi
