YAZAR'DAN
Nehir yatağın üzerine otururken o kahvesini içiyordu ve yüzünde kurnaz bir gülümseme vardı. Onu bu şekilde gülümseten şeyin ne olduğunu merak ediyordu. Hâlâ konuşmanın etkisi altındaydı.
Onun kendisini öldürmekten çekinmeyeceğini biliyordu. Bu durumu daha da korkutucu hâle getiriyordu.
Demir pencerenin önünde duruyor ve elini camda dinlendiriyordu. Sanki krallığını hayranlıkla izleyen bir kral gibiydi. Hâlâ ıslaktı, vücudundaki su damlalarını görebiliyordu. O vücut kesinlikle göz alıcıydı ve Nehir de istisna değildi.
Onun doğası olmasaydı ona âşık olabilirdi. Gözleri V şeklindeki sırtında dolaştı. Gerçek hayatta böyle yakışıklı bir adam görmemişti. O döndü ve Nehir hızla başka tarafa baktı.
Kahve fincanını bir kenara koydu ve ona giysilerini verdi. Bu onun gömleğiydi ama
