Sessizdi Savaş, sakin olmaya çalışıyordu. Sonunda geceden beri izlediği evin üyelerinden biriyle karşılaşmıştı. "Eren" dedi, Eren yaklaştığı gibi sert bir yumruk yüzünün ortasına geçirdi. Bunca zamandır ablasına hasret biriktirmesinin tek nedeni bu adamdı.
Yavaşça doğruldu genç adam, yüzüne yediği sert yumruk umurunda bile değildi. Karşısındaki öfkeli bir çift maviye bakıp derdini anlatmaya çalışıyordu.
"Konuşmamız gerek" dedi, Eren gözlerini kıstı, onu dinlemeye tahammülü yoktu. 3 yıldır evinde bulunan eksikliğin de her anda dolan gözlerin de sebebi oydu.
"Konuşacak hiçbir şeyimiz yok!"
Yumruk yaptığı elini sıktı, arkasını döndü. Tek adım attı, Savaş derin bir soluk aldı. "Ablan hakkında" dedi, durdurmak adına.
Genç adamın adımı durdu, kalbi hızla çarpmaya başladı. Gözlerini yavaşça
