Nazım beyin bana gülümseyerek bakıp "İyi akşamlar kızım müsait misiniz?" deyişiyle başımı hızla iki yöne silkeleyip kendime gelmeye çalıştım.
Şaşkın yüz ifademi becerebildiğim yok etmeye çalışarak "Şey... Ben.. Tabi tabi Nazım bey buyurun" dedim, bir elim hala daha kapıda iken diğer elimle içeriyi göstererek.
Fakat tam teker teker içeriye girecekleri sırada babamın tok çıkan sesi geldi "Kim geldi kızım?" arkamı dönüp baktığımda babamın kaşlarını merakla çatıp bize doğru geldiğini gördüm. Babamın sesini duyan diğer kapıdakiler de tam içeriye adımlayacakken oldukları yerde durup beklemeye başladılar.
Babam yanıma kadar gelip kapıdakileri görünce merakla çatık olan kaşları daha da çatışmaya başlamıştı. Benim gibi çok şaşırdığı her halinden belli oluyordu.
