Sabaha karşı zar zor sızdığım uykumdan kapının zili ile uyandım. Zorla kalktığım yatağımdan ayaklarımı sürüye sürüye kapı önüne gelip, " Kim o!" dedim ,gelen ses Zeynep'indi.
" Aç kızım kapıyı hadi ağaç oldum" diyordu aceleci ses tonuyla. Esneyerek kapıyı açtığımda hala daha açık olan ağzımla , karşımdakileri görünce kaşlarım aniden çatıldı. Zeynep'in yanında Mert, Yiğit ve o Elif karısı vardı.
" Sizin ne işiniz var burada? "dedim terslenerek, sonra kapıyı gösterip alay içeren sinirli ses tonumla,
" Kapıda mal kabul servisi filan mı yazıyor? Yada ben mallarla uğraşan tüccar filan mıyım da kapıma geldiniz siz?" dedim.
Sonra istem dışı öfkeyle Elif karısının yüzüne bakmaya başladım ,oda bana suratını buruşturup bakınca bakışlarımı hızla Mert'e çevirdim.
