Ezgi durdu, gözünden usulca bir damla yaş yanağına süzüldü. Arkadaşının çaresizliği, kalbini parçalara ayırıyordu. Alt dudağını ısırdı, derin derin nefes alıp ses tonunu düzeltmeye gayret etti.
"Özür dilerim" dedi, yeniden sustu, konuşmak oldukça zor geliyordu. Geçmişindeki adamı hatırladıkça ona bu konuda iyi gelebilecek tek bir şey diyemiyordu.
"Seni rahatlatabilecek cümlelerim hiç yok"
Ekin kafasını eğdi, gözlerinden süzülen yaşları silmeye, toparlanmaya çalıştı.
"Ne yapmam gerek Ezgi? Ondan nasıl uzak durabilirim?"
"Bugün konuştuğumuz şeyi yapacağız, onu hiç tanımamış gibi hayatımıza devam edeceğiz"
Genç kız kafasını olumlu anlamda salladı, istediği zaten buydu. Onu ne kadar zorlasa da adamdan uzak durmak, onu kalbinden silmek istiyordu.
"Evet bunu yapalım"
"O zaman şimdi topar
