....
Evinin küçük bahçesinde durdu Ekin, çantasını yere bırakıp bakışlarını gökyüzüne çevirdi. Hava güneşliydi, derin bir soluk alıp tüm ciğerlerine çekti. Bu bahçeyi, bu evi ve sokakta özgürce dolanmayı delice özlemişti.
Yüzünde ufak tebessüm belirdi, eğilip yeniden çantasını tuttu. Çok özlediği biri de vardı, kapıya yaklaştı. Derin bir nefes verip kendine çeki düzen verdikten sonra zile dokundu.
Evin içerisinde yankılanan zilin sesiyle Asiye Hanım hızla kapıya koştu. Ezgi arayıp kızının hastaneden çıktığını söylediği andan beri yerinde duramamış, endişeyle eve dönmesi için dua etmişti.
Kilidi çevirip kapıyı itti, minik Ali'nin gözleri de o yöne döndü. Salonun orta yerinde, orta sehpaya dayanmış annesinin önderliğinde ders çalışıyordu.
"Abla!" dedi sevinçle. Hızla ayağa kalktı, günle
