Gözlerim onu bulduğu an nefes almayı bıraktım. Kalbim bir an için durdu. Zaman durmuş gibiydi. Kalbimin göğüs kafesimi parçalamaya başladığını hissettim.
Boğazım düğümlenmişti, dudaklarım şaşkınlıkla aralanmıştı.
Aylarca ondan haber alamamıştım. Beni terk etmişti, sonra geri gelmişti. Ondan kaçmıştım. Ama şimdi, tam karşımdaydı. “Sen…” dedim, ama kelimeler boğazıma düğümlendi.
Kartal bir adım yaklaştı.
Kartal’ı karşımda gördüğüm an, nefes almakta zorlandım. Zihnim karışmıştı. Bu bir rüya mıydı, yoksa gerçek mi? Gözlerim, onu baştan aşağı tararken aklıma tek bir düşünce düştü: Beni kaçıran o muydu?
Titreyen ellerimi iplerden kurtaramıyordum. Kalbim göğsümden fırlayacak gibiydi. Korku damarlarımda dolaşıyor, zihnimde yankılanan binlerce soru beni boğuyordu. Kartal’ın yüzüne odaklanmak i
