Ayrıldıkları günden beri Oylum her gün arıyordu. İlk başta aramalarını ya meşgule atıyor ya da açmıyordu fakat Oylum oldukça ısrarcıydı. Ne istediğini öğrenmek için açtığında yanılmadı. Görüşüp tekrar konuşmak istiyordu. Yamaç sert bir dille olmayacağını söylemesine rağmen aramalar bitmedi. İçinde Oylum’a karşı en ufak bir sevgi kalmamıştı. Onun da kabullenip kendi yoluna bakmasını istiyordu. Çok kolay olmayacağını ısrarcı armalardan anladı. Eğitim için gidişi tam zamanında olmuştu.
Hazırlıklarını tamamlamak için hızlı hareket edip koşturuyordu. Yola çıkmadan yıllık olağan kontrollerini yaptırmak için hastaneye gitmiş tahlil vermişti. Sonuçları almak için askeri hastaneye girdi. Ezberlediği soğuk, beyaz koridorlarda ilerlerken bir kapının önündeki sandalyelerde oturan Faruk’u gördü. Seval
