Namjoon'un odasından çıkarken elimdeki zarfı cebime koydum. Bir haftadır Jungkook ile hem prova yapıyor hem de akşamları barda sahne alıyorduk.
Başta şiddetle karşı çıksam da şu an iyi geldiğini inkar edemezdim. Ama sorun şuydu ki ben iyi olmak istemiyordum. Yine de elimde değildi. Şarkı söylemek bana iyi geliyordu. Dile getiremediğim duygularımı şarkı söyleyerek anlatıyormuşum gibi hissediyordum.
"Artık bir şeyler ısmarlarsın." Jungkook keyifle konuştuğunda omuz silktim. "Sen de para aldın ben niye ısmarlıyorum ki?" Bir haftadır enteresan bir şekilde iyi anlaşıyorduk. Okulda her ne kadar muhatap olmasak da kavga da etmiyorduk. SooMin'in gidişinin ardından herkes hala onu konuşuyordu ama aynı zamanda okulda bir sakinlik de vardı. Sanırım ortalığı karıştıran oydu. Ya da okulların kapanmas
