"Hoş geldin Güneş. İçeri geçsene."
"Zafer?" dedi şaşkınlıkla... Bir elini yanağıma koydu. "Sevgilim sen iyi misin?"
Şaşırması normaldi. Ona sarılmamıştım. Onu öpmemiştim. Kuru kuru bir merhaba ile içeri çağırdım sadece. Dokunmasını istemiyormuş gibi başımı geri çekip temasını kestim.
"Salona geç." dedim sadece.
Benim tavırlarımdan tedirgin olmuştu. Yavaş adımlarla salona geçti ve bir koltuğun ucuna emanetenmiş gibi oturdu.
Onu arayıp, kendisiyle konuşmak istediğimi, bu yüzden de evime gelmesi gerektiğini söyledim. Akşam olmuştu ve Güneş buradaydı.
"Bir şey içer misin?"
"Yok, hayır. Sen iyi misin? Bir sorun mu var?"
"Ben gayet iyiyim ve aslında bir sorunumuz yok."
"O zaman neden bana böyle bir yabancıymışsın gibi davranıyorsun?"
"Yooo... Normal davranıyorum aslında."
"Sen bana no
