Zaman her gün dün bugün yarın diye akıp duruyordu. Emily iyileşmek istiyor içindeki savaşın son bulması için sevdiği adama sığınıyordu.
Hastanede kaldığı süre içerisinde Alberto onunla konuşuyor seanslar yapıyor, korkularını içinde birikenleri öğrenmeye çalışıyordu. Bunun için yeri geldiğinde seans saatleri uzuyor bazen Samuel de görüşüyor bazen tüm gününü Emily için harcıyordu.
Bebekler günden güne kendini daha da belli ederken yemek yemeyen annelerine o kötü günlerin acısını çıkartırcasına yemek yediyorlar sürekli canının bir şeyler çekmesini sağlıyorlardı.
Hem ruhen hem de fiziken iyi olduğunu hisseden genç kadın artık sevdiği açık mavi gözlere kalın duvarlar ardından değil daha içten korkusuz bakabiliyordu. Acabaları git gide yok olurken ufak tefek şeylerle adamın sabrın
