37 Hakikat!..
“Nenem gitsek mi artık içeri biz de?” Heyecan içinde sorduğum soruya onun, her zamanki bilge tebessümüyle karşılık verdiğini gördüm. Derin bir iç çekişin ardından, “Yok, bekle!.. daha zamanı değil ama, az kaldı benim gönlü güzel kızım,” dediğinde ise bilmiyordu ki, aslında çoktan gönlümden şüpheye düşmüştüm. Gerçekten güzel gönüllü müydüm, yoksa saf mıydım ben ya? Ah karar vermek ne zordu. Yüreğim ağzımda ve yangınlarda benim. Ah yanılmış olmalarını ne çok istiyorum ben. Yatak odamın adımlamadığım köşesi, ayak basmadığım tek bir yeri kalmadı. Hapisteyken bile bu kadar çıkmazda hissetmemiştim kendimi. Kulağım kapıdaydı. Heyecan, korku içinde ve artık iyiden iyiye sabrım tükenmiş olarak salondan gelecek daveti bekliyordum. “Offf!.. gideyim artık n’olur nenem lütfen ama ya!..” “Be kı
- Yazar
