42 Yalancının Mumu..
Günler sonra.. Mustafa abinin şöförlüğünü yaptığı araçta, yine yanındaki koltukta Halil abi yerini almıştı ve ikisininde ağzını bıçak açmıyordu. Hoş benimde onlardan hiç farkım yoktu. Gözümden izinsiz kopan yaşımı yanağımdan süzülürken, hırsımla elimin tersiyle sildim. Erdem’im sanki, gönül kırıklığımı anlarmış gibi, babasından aldığı o gözlerini benden hiç ayırmıyordu. Kendisini güvende hissetmesini istediğim için zorda olsa ona gülümsedim, yanağını okşarken eğilip, alnına uysal bir öpücük bıraktım. Başımı çevirip camdan dışarıyı izlemeye başladığımda, o zamanlar benim için yaban ellerden başka hiçbir şey olmayan bu memlekete getirildiğim yolculuğumu hatırladım. O günde böyle kanadı kırık, kalbi yaralı bir kuş gibiydim. Geçen onca zamanın ardından yine aynı duyguları hissetmek, kalbi
- Yazar
