Duvarlardan yankılanıp tekrar kulağına ulaşan kendi sesiyle çoktan uyanmıştı Havin. Odada ondan başka kimse yoktu. Mırıldadığı şarkıya devam ederken üzerindeki örtüyü kaldırdı. Uzandığı yatakta oturur vaziyete geldi. Saçlarını eliyle dağıttıktan sonra bakışlarını yatağın beyaz çarşına çevirdi. Düşünceleri bu anı bekliyormuş gibi dün ki konuşmayı beyaz çarşafın üzerine döktü. Annesinin şaşkın sesi kulağında yankılanırken verdiği cevabın doğruluğunu tartıyordu.
~~~~~
"Beşik kertmem mi?" diye şaşkınca soran Havin'e annesi hemen cevap vermişti.
"Evet" annesinin sesini duyduktan sonra bakışları parmağındaki yüzüğe kaydı. Ardından dudaklarından kaçan kıkırtıya engel olamadı.
"Anne... Ben beşik kertmemle nişanlıyım ve bu yüzden Yiğit'in benim beşik kertmem olma ihtimali benim yanına geri döne
