Insanlar üçe ayrılır; Kötüler, iyiler ve kimsesizler.
Kötülerin kalbi sonsuza kadar karanlıkla dolu olur.
Iyilerin kalbi ise sonsuza dek aydınlıktır.
Kimsesizler ise...
Onların kalbine kimse ne olacağını öğretmemiştir. Bu yüzden kimsesizler iyiliği ve kötülüğü ayırt edemezler. Onlar insanlığın en güzel yanıdır. Çünkü bir gün... Bir gün herkes onlar gibi olacaktır.
Tıpkı Yiğit gibi...
Yiğit dünyaya gözünü açtığı anda katil olmuştu. Kimse kalbine iyiyi kötüyü öğretmemişti. O annesinin katiliyken kötü neydi bilmiyordu. Büyüdüğünde babası onu yok sayarken iyi neydi, onu da bilmiyordu.
7 yaşında eline kalemi ilk anlardan birinde öğretmeni ona annesinin adını yazmasını istediğinde 'Bilmiyorum' demenin acısını küçük kalbinin en derinlerinde hissettiğinde öğrenmişti kötüyü.
'Sen kötü b
