'Yardım et.. Allah'ım yardım et.'
Yavaş adımları adımları krem rengi taşların süslediği merdivenlerden inerken içinden dua ediyordu. Bir basamak daha indi ve tekrarladı.
'Yardım et.. Allah'ım yardım et.'
Son basamağı atıp, artık konağın büyük avlusunda olduğunda derin bir nefes aldı. Sağ tarafa dönüp büyük kapıya doğru ilerledi. Ailesi yemek masasının etrafında oturmuştu. Yavaş adımları kendi için ayırılan sandalyeye doğru gitti. Ablasından farkı olmayan kişiye baktı ve gözlerini ondan almadan oturdu yerine. Ablası ise onun yüzüne bakmıyordu. Babasına kısa bir bakış atıp tekrar Zeynep'e döndü. Babasının yanında yapması doğru muydu bilmiyordu. Boğazını temizledi ve kararını değiştirmeden konuştu.
''Zeynep?''
Babasının ve küçük kardeşi Eflin'in ona dönen bakışlarına rağmen Zeynep on
