İki gün sonra
Canımın yanacağını biliyordum, ama bu kadar yanacağını asla tahmin etmiyordum.
Beni kovmuştu, o da bizi bitirmeye razı olmuştu. Haksızdım, kabul ediyordum, ama böyle olması çok koymuştu.
Ağlamam durmak bilmiyordu, gözyaşlarım sussa, içimdeki haykırışlar susmak bilmiyordu.
"Bittik mi biz Aytaç? Ben seni bir daha hiç mi göremeyeceğim, bu bebeğe Lale mi annelik yapacak?"
Elim karnıma gitmişti, böyle bir şey olmasına dayanamazdım, ama elim kolum bağlıydı.
O gün Melike'yi görmek için uğraştım, iyi olduğunu bilmeye ihtiyacım vardı.
Ama göstermediler, Lale engel oldu bana, ve böyle devam edersem onun zarar göreceğini söyledi.
Melike için sessiz kalmak zorundaydım, başka çarem yoktu.
Zaten birkaç güne gidecektim, tabi önce bugün beni kontrole götürecekti Lale, gerçek olup o
