Ne diyeceğimi bilemez bir halde bakıyordum yüzüne, kararsız kaldım ne cevap vereceğimi bilemediğim için.
Kolumu hâlâ bırakmıyor, meydan okuyan bir yüzle bana bakıyordu.
Beni kendisine çeken o olmuştu, madem böyle bir şey yapmıştı, ben de bu durumu kendime göre kullanacaktım.
Ondan etkilenmiş gibi davranmam gerekti, ama korku hissi o kadar bastırmıştı ki yapamıyordum bunu.
Gözüm dudaklarına kaydı o an, gevşemek için birkaç saniye baktım ona.
Benim dudaklarına baktığımı görünce yutkundu, kolumu tutan elleri gevşemişti.
Hızla rolüme devam ederek bakışlarımı kaçırdım sanki refleksmiş gibi.
"Geçim için değil, ya da düşündüğünüz gibi bir şey değil işte Aytaç bey, sadece kendimi geliştirmek istiyorum.
"Lütfen böyle yapmayın, benim de bir insan olduğumu unutmayın," dedim gözlerimi ondan ka
