Bazı umutlar insanın elinden daha yeşermeden alınabiliyor…
ARYA ÇELİKER
Bir insan diğerinin yaralarını görse de nasıl oluştuğunu anlamadığı sürece acısını anlayamaz. Dünden beri ne kadar zor bir hayat yaşadığımın kesitlerini utana sıkıla anlatmış olsam da Arslan’ın anlamadığı gibi…
Üzerimizde bir uğursuzluk var demişti Simla’nın üzerine kahve dökülüp benim elim kesildiğinde. Babamın her fırsatta söylediği laf geldi aklıma: “Uğursuz mendebur”
Belki de ilk kez bir başkasının ağzından da aynı şeyi duyunca insan gerçekten de doğru demek ki diye geçiriyor içinden.
Bana yardım etmek için ellerinden geleni yapıyorlardı ama benim onlar için yapabileceğim hiçbir şey yoktu. Bir de üstüne uğursuzluk yığmıştım başlarına…
“Acıyor mu?” diye sordu elimi tutup peçeteye bastırarak kanı durdurmaya çal
