Alnıma düşen sarı perçemlerimi, annemin kanıyla kaplı elimin tersiyle başımın arkasına yatırdım. “Bende kendimi bu halde görmek istemezdim.” Omuz silktim. Meleğin beyaz kaşları şaşırır gibi havalandı. Fazlasıyla soğuk kanlı olmam herkesi ilk başta şaşırtırdı. Alışılmayacak bir durum değildi. “Sende mi, Daimon’un oyunlarından birisin? Bize umut verdikten sonra çaresizliğimiz içinde bizi izleyerek mi öldürecek?”
Gabriel’in yüzü gerildi. “Ben asla uacımasız amaçların ortağı olmam.”
“Neden buradasın melek? Seni Tanrı mı gönderdi?” Sessizce sızlayan kalbime rağmen zorla kahkaha attım. Delirdiğimi umuyordum. Bu acıyı bana ancak delirmek unuttururdu. “Söyle bana baş melek. Ölüm meleği bizi ne zaman ziyaret edecek?”
“Uzun bir zaman sonra belki.” Bunu söyleyen Baş Melek Gabriel değil, zindanın d
