Akşam olduğunda Ateş annesinin yanına uğramak için gittiğinde Poyraz gelmişti. Beni görünce yengem diye bağırıp yanımdaki sandalyeye oturmuştu.
"Yenge nasıl oldun, iyi misin?"
"İyiyim, eve gitsem daha iyi olacağım."
"Ateş hayatta izin vermez eve gitmene."
"Ona sormayacağım herhalde."
"Bu hayvan özür diledi mi senden?"
Güldüm. "Hayvan dediğini duymasın, sinirleniyor."
"Bana hiçbir yapamaz o."
"Şuna bak ya, ben hayvan dediğim zaman canıma okuyor."
"Şimdi yenge adam haklı. Aşık olduğu kadın ona aşkım desin ister insan. Canım, hayatım, bir tanem desin ister."
"Ateş mi istiyor bunları şimdi?"
"Her erkek ister yenge." dudaklarımı büzdüm. Demek Ateş de bunları istiyor...
"Eee yenge, özür diledi mi?"
"Diledi."
"Sen affettin mi?"
Poyraz'a dönüp kollarımı bağladım. "Yok, öyle hemen de
