Ateş'in Anlatımından Devam
"Sadece on dakikanız var Ateş bey, lütfen çok uzamasın."
Gardiyanı başımla onayladıktan sonra önümde oturan adama baktım. Saçları kırlaşmak üzere, yüzünde cesur bir ifade vardı. Ama meraklıydı da. Şüpheyle inceledi beni. "Sen kimsin?"
"Karını neden öldürdün?"
"Polis misin?"
Ellerimi masada birleştirip yaklaştım. "Diyelim ki öyleyim. Soruma cevap ver."
"Kim olduğunu söylemeden sana hiçbir cevap vermeyeceğim."
Derin bir nefes alıp arkamı yaslandım. "Ateş Demir. Bu yeterli mi?"
"Cık. Hangi sıfatla buradasın Ateş Demir?"
"Kızının kocası sıfatıyla buradayım Muharrem Ateş."
Güldü. "Demek hâlâ yaşıyor ha."
Başımla onayladım. "Yaşıyor, çok güzel bir hayatı var seninkinin aksine."
"Polisler beni yakaladığında bir hafta geçmişti. Onun da annesinin başında öldü
