Yaşamak nasıl bir şeydi ? Nefes almak mıydı ? Dakikaların , akrebin yelkovanı kovalaması gibi miydi yaşamak. ? Yoksa sadece öylesine miydi hayat..
Ne anlam katardı hayata. Arabalar, evler , para ? Yoksa bir çocuğun şen kahkahası mıydı hayatı yaşanır kılan. Vazgeçilemez bir gülücük müydü? Minicik dudaklarından çıkan tek sözcük müydü ?
Evlat mıydı hayat... Koca bir dünya bir çocuğun gülüşünde saklı olabilir miydi ?
Lale gözlerini açtığında , göğsünden kopup gelen bir hıçkırıkla nefesi kesildi. Aklına bir bir yağan gerçekler nefesini kesti. Gitmişti bebeği.. Uzaklara ondan kilometrelerce , uzaklara gitmişti. Kokusu , gülüşü , gitmişti.
"Oğlum "
"Şiit sakin ol bebeğim " dedi genç adam gülümseyerek. Dudaklarını Lale'nin alnına bastırdı. Kokusunu içine çekerek öptü.
"Oğlum gitti yağız canı
