5 YIL SONRA
‘’Danil! Danil beni de çıkar, beni de çıkar.’’ Küçük kız altında durdukları büyük elma ağacına tırmanmak için can atıyordu. Ağacın gövdesine neredeyse yapışmış, kollarını uzanamadığı dallara doğru uzatıp ağabeyinden onu dalların başladığı yere çıkarmasını istiyordu.
‘’Olmaz Tasya, annem ağaca çıkmanı istemiyor biliyorsun.’’
Annesi gibi sarı saçlara ve mavi gözlere sahip Danil kaçamak kaçamak önlerindeki eve bakmıştı konuşurken. Artık 12 yaşındaydı ve çevredeki tüm ağaçlara sincap gibi tırmanabiliyordu. Onu izlerken hayranlıkla yerinde tepinen Astasya’nın çığlıkları ve el çırpmaları oğlanı hem neşelendiriyor hem de daha yükseğe tırmanma isteğini kamçılıyordu. Fakat Anuşka ona çok yükseklere tırmanmamasını, Astasya’yı da kendisi gibi ağaçlara çıkarmaya çalışmamasını tembih
