Gözlerini başındaki ağrıyla birlikte usulca aralarken, eli farkında olmadan ağrıyan tarafa gitmişti. Yarı açık yarı kapalı gözleriyle yavaşça yerinde doğrulmaya çalıştı. Fakat daha vücudunu dikleştiremeden kulaklarında hissettiği çınlamayla yüzünü buruşturup yeniden yastığa devrildi. Birkaç saniyelik bir bekleyişin ardından yeni bir hamle yaparak bu kez başardı. Yattığı yerde doğrularak oturur hale geldiğinde artık etrafına bakabilecek durumdaydı.
Bulunduğu odayı kesinlikle tanımıyordu ve nerede olduğuna dair de en ufak bir fikri bile yoktu. Hatırladığı son şey Şeref'le konuşup ilerlemesiydi. Sonrası ise...
Yok.
Başındaki ağrı varlığını bir kez daha belli ederken kulağındaki çınlama da yeniden yoğun bir şekilde başladığında yataktan kalkma düşüncesi bir an için hayal olmuştu.
Başını tu
