Saliseler saniyeleri, saniyeler dakikaları ve dakikalar saatleri kovalıyordu.
Meyra'nın buranın ağası gibi etrafta dik dik gezmesi ve nereden bulduğunu henüz anlamadığım tesbih ile sabır çekmesi o kadar komikti ki ciddiyeti bozulmasın diye gülmemek için direniyordum.
Bizim bulunduğumuz demir parmakların karşı tarafında erkekler duruyordu.
Onlarda bizim gibi nezarethaneye atılmıştı.
Ömür, Çağlar, Ege, Emir ve isimlerini bilmediğim dört kişi daha.
"Tövbe, tövbe, tövbe..."
Meyra sabır çekmeyi bırakıp tövbeye geçtiğinde ağzımdan kaçan kıkırtıya engel olamadım.
Benim bu hareketim Meyra'nın nezarethane içinde attığı voltaları durdurmuş ve bana bakıp yüksek sesle "Ya sabır." demesine sebep olmuştu.
Bana en kötü bakışlarını atmaya başladığında Eyşan ve Sıla'da bana eşlik edip Meyra'ya g
