“Efendim,” dedim dışarı çıktığımız anda. Bir anda durdu ve bana döndü.
“Evet Leo.”
“Sizinle bir şey konuşmak istiyordum,” dedim. Ve konuşacağım şeyden nefret ettim. Bir an kaşlarını çattı ve aramızdaki kısa mesafeyi hızla kapadı. Ve gözlerini merakla bana dikti.
“Geri döndüğümüzde, yani eğer dönersek… buradan ayrılmak istiyorum. Bunun için bana müsaade etmenizi istiyorum. Biliyorum, sizin bana yaptığınız iyiliği asla ödeyemem ve bunun altından kalkmak çok güç. Ama kalmam için bir neden kalmıyor.”
Gözleri iri iri açıldı önce. Ve sonra elini çenesine götürdü.
“Aslında kalmak için birçok nedenin var. Seni seven ve sayan bir ordun var mesela.” Kalmamı isteyeceğini tahmin ediyordum. Çünkü işlerine yarıyordum.
“Evet. Onları özleyeceğim.”
Gözlerini bir kez kapadı ve derin bir nefes aldı. Ö
