“Alec,” dedi Kral Galates. Mutluluğu yüzünün tüm çizgilerine yayılmış gibiydi. Aslında böyle mutlu göründüğü anlarda sevimli oluyordu. “Feronia’yı dansa kaldırmayacak mısın?”
Biraz önce sevimli mi olduğunu düşünmüştüm. Hayır! Şimdi çok sevimsizdi. Alec’in sıkılmış bir hali vardı. Zoraki bir gülümseme yerleştirdi yüzüne. Kaşlarımı çatarak onu süzdüm. Aslında Feronia ile her zaman iyi geçiniyor gibi görünüyordu. Hatta kimi zaman ondan hoşlandığını düşünüyordum.
“Tabii,” dedi Alec ve elini sırıtarak duran Feronia’ya uzattı. Sonra dans alanına geçip yüzlerinde gülümseme dans etmeye başladılar. Bir ayağım yerde sıkıntıyla ritim tutuyordu. Bu kutlama beni sıkmaya başlamıştı. Eğer izin alıp gitseydim saygısızlık etmiş olur muydum?
“Komutan Leonard.” Bu bir kadın sesiydi. Sese doğru çevirdim yü
