Gözlerimi açtığım anda Mormo’nun endişeli yüzüyle karşılaştım.
“Hey… Lena… İyi misin?” diye sordu endişeyle. Kaşlarını çatmıştı.
“İyiyim,” dedim ona. “Ne oldu? Ben… Anlayamadım,” dedim kaşlarımı çatarak.
“Bilmiyorum,” dedi ve gülümsedi. “Sanırım bu mutluluk sana çok geldi.” Gözlerini kısmış, gözlerime bakıyordu.
Yatağımda doğruldum hızla. “Ne saçmalıyorsun Mormo?” diye sordum öfkeyle.
“Memnon’un kafasını uçurduğunda bu öfkeden kurtulacağını sanmıştım ama değişen bir şey yok.”
“Çünkü hayatımda hiçbir şey değişmedi. Diğer taraftan kimse çıkıp gelmedi.” Gözlerimi pencereden dışarı diktim.
“Gelmeyecek. Ama sen onların intikamını aldın Lena. Seninle gurur duyuyorum kızım.” Ses tonu kelimelerinden çok daha fazla belli ediyordu gururunu.
Bitmişti. Hayatımda beni yaşama bağlayan tek şey in
