UZUN ZAMAN ÖNCE
Yüzüme ve saçlarıma değen ellerle uyanırken gözlerimi uyku mahrumu bir şekilde hafifçe aralayarak saçımı ve yüzümü seven kişiye kısık gözlerle baktım.
Babam.
Bana bakarak hem gülümsüyor hem de saçlarımı seviyordu. Yüzümde geniş bir gülümseme olurken babamın yanağını tutup derince öptüm. O da saçlarımı koklayarak öperken ben kıkırdıyordum.
''Günaydın dünyanın en yakışıklı babası!''
Benim konuşmamla babamın dudaklarından erkeksi bir kıkırtı döküldü.
''Günaydın son göz ağrım.''
Biz sabah sabah sevgi yumağı olurken kapı pat diye açılıp içeri - odama - ablam Güneş girmişti. Bize sahte bir kızgınlıkla bakarken ağzının içinde homurdandı.
''Ben babam için kahvaltı hazırlıyorum. Ama babam bizim küçük veledin yanına gelmiş , sevgisini saçıyor. Üvey evlat mıyım ben ya doğru
