Ela'nın Anlatımından;
Tuğra tam karşımda hiçbir şeyi umursamadan tıkanırken bir yandan da Hatice teyzeye bulaşıyordu. Şen şakrak sofrada zorla gülen bir tek bendim. Durumu anlamış gibi benim iyi olmam için herkes uğraşırken, uğraşmayan tek kişi Mert'ti. Gerçi o da en son Salih amcayla konuşacaklardı. Aklım ne konuştuklarına gidip, gelirken kapıdan içeri girmeleriyle ifadesiz bir biçimde Mert'e baktım. Yüzünde pişmanlık görür gibi oldum.
Adımları yanımdaki boş yeri bulduğunda sandalyemi biaz uzaklaştırdım. Kendinden emin olmadan aramızda ki mesafeyi kaldırmaya niyetim yoktu. Herkes bana bakarken 'ne oldu' dermişçesine başımı salladım. Mert'e döndüğümde ağzının ucuyla
"Yapma." dediğini duydum. "Tabii yapmayayım." diye çıkışır gibi konuştuğumda, ilk ne olduğunu soran Burcu'nun annesi Hafz
