1 gün sonra..
Sevilmeyi bilmeyen bir insan sevildiği zaman nasıl da güzel çiçekler açardı. İnsanın ağlayabileceği birisinin olması ne kadar da güzelmiş. Küçük bir yarada çok acımasa da ona önem veren bir insanın olması... Eksikliğini hissettiğim tüm duygular bir bir beni buluyordu.
Derbeder etse de hissetmek ne hoşmuş ne garip değil mi? Küçücük bir kesikte ağlayabileceğiniz bir insanın olması canım yansa da onun da benimle beraber acı çektiğini bilmek, garipti ama çok hoştu.. Hayatıma bir bir dahil olan bu adama tutulduğumu kabullenmek belki zordu, belki de hevesli bir boşluktu yüreğime yerleşen.
Ne olursa olsun çok güzel bir şeydi. İstanbuldan mardine gelmiştik hatta yolu yarılamıştık bana acı veren bu şehri ne kadar da özlemiştim. Çok güzel bir şehirdi, ama insanın kaderi kötü ise he
