28 Mayıs, Marmaris.
* * *
Hazırlanıp son bir kez aynaya baktıktan sonra koyu yeşil sırt çantamın tek kolunu omzuma geçirip, giderayak hatırlayıp kimliğimi de aldım ve odamdan çıkıp, dış kapının yanına geldim. "Anne ben çıkıyorum." Dolabı açıp siyahlı-beyazlı spor ayakkabılarımı çıkarıp yere bıraktım. Çantamı da yere bıraktıktan sonra eğilip ayakkabılarımı giyinmeye başladım. Annem elinde havluyla mutfaktan çıkıp bana bakarak, "He, dikkatli git kızım." dediğinde, gülümseyerek, "Emredersiniz hanımefendi." dedim.
Elini kapının pervazına yaslayıp, havluyu omzuna attı. "Hep küsünce öyle dersin, ne oldu? Yine mi küstük?" diye sordu, bir elini de beline koyarak.
Ayakkabılarıma bakarak, "Yoo," diye yanıtladım uzatarak. Doğrulurken çantamı da alıp omzuma attım. "Neden küsecekmişim ki sana?" Ay
