Arkamı dönüp sessiz adımlarla içeriye geçtim. Üçlü koltuğun ortasına yerleşip, dizlerimi kendime çekerek kollarımla etrafını doladım. Biraz sonra yanımda olduğunu hissettim. "Kâbus gibi bir gece geçirdim," diye dert yandım. "Beni koruman gerekirken, sen neredeydin?"
Normalde bir insana asla bu lafı etmezdim. Ancak şu an sorunlarım insanlarla değildi, bu yüzden onun beni korumasına ihtiyacım vardı.
"Her zaman yanında olamam," fısıltı gibi sesi kulaklarımda çınlayınca gözlerimi kapattım. Keşke her zaman yanımda olsan.
Duydu ve cevabımı verdi.
"Hayr, her zaman yanında olursam kendi gücünü keşf edemezsin. Sen benden daha güçlüsün. Yeter ki, kendine odaklan. Ne zamana kadar onlardan kaçıp, saklanacaksın?"
"Değilim!" Diye bağırdım ağlamaklı sesimle. Yüzümü yana çevirip ıslak kirpiklerimi ar
