Otobüsten indiğimde başlayan kar yağışı ve soğuk sadece tenimi değil kemiklerime kadar üşütüyordu. Evime giden otobüs en yakın dört sokak ötede indirdiği için en az on dakikalık bir yürüme mesafesi sonunda ancak eve varabiliyordum. İşten çıkıp yürümek normalde zor gelmiyordu ama şimdi, uzmanların dediği olmuştu. Yarım saat rötarla kar yağışı başlamıştı. Soğuk sadece yağan kardan değil, yerde birikenlerden yayılıyordu. Parmak uçlarımdan ayaklarıma, bacaklarıma, karnıma kadar.
Yolumun üzerindeki markete girdim ve ihtiyacım olan birkaç şeyi almak, hem de biraz ısınmak için vakit geçirdim. Yalnız yaşamaya alışmıştım, çoğu zaman yemek bile yapmazdım ama bazı günler, hele ki bu gibi soğuk günler, insan sıcak bir şeyler istiyordu.
Omzuma astığım çantam, elimde tuttuğum eczane ve market poşeti i
