Bacaklarım tutmadı. Tüm kaslarım bir anda çözüldü. Hava buz gibiydi ama hissetmedim. Kar yağıyordu ve tene değdiği yerde erirken üşütüyordu ama hissetmedim. Bedenim titriyordu ama havadan değildi.
Beni ne için öpüyordu? Ne için özür dilemiştim?
O benim Toprak'ım olabilir miydi?
Boğazım düğümlendi. Dudakları dudaklarımdaydı. Öpmüyordu. Öldürüyordu...
Bacaklarım tutmuyordu. Titriyordum. Korkudan, ihtimallerden, olabileceklerden. Onu tanımamış olma ihtimalinden ya da daha kötüsü umut ettiğim bu şeyin tamamen yalan olmasından.
İtmek istedim. Ona hak ettiği gibi bir tokat atmak istedim. Fakat engel oldu. Her seferinde onun Toprak olduğuna inanan içimdeki kadın ellerini uzattı. Yanaklarıma yaşlar süzülürken uzanıp yanağına dokundum. Diğer kadın bunun hata olduğunu biliyordu. Bu şey her neys
