45
*** Sertçe çarpılarak kapanan ve kilitlenen kapının sesi zihnimin içerisindeki anlık uğultuyu bitirdi. Sırtım kapının hemen yanına, duvara yaslandı. Belimdeki parmakları elbisemi delip geçecek gibi sertçe avuçlarken, stor perdelerin arasından sızan ışığın kısmen aydınlattığı yüzüne baktım. Nefes nefeseydim, heyecandan kollarının arasına yığılıp kalabilirdim. Diğer elini boynuma sardığında, baskısıyla çenemi biraz daha yukarıya kaldırdım. Canımı yakmıyor fakat yeterince tahrik edecek kadar sıkı tutuyordu. Yüzüme doğru eğildiğinde donup kaldım. Gözlerimin içine bakarak dilini dudaklarımın üzerinde gezdirdiğinde, bir an eriyip gideceğim sandım ama hâlâ kollarından oluşan kafesinin içindeydim. Titrek bir sesle adını söyledim. Titreyen tek şey sesim değildi ve sebebi korku da değildi... "G
- Yazar
